tag:blogger.com,1999:blog-35490357914435317372012-01-25T16:34:40.742+05:30മഞ്ഞുകാലംSarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.comBlogger291100tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-67894898781785482222011-08-31T15:01:00.000+05:302011-08-31T15:02:46.299+05:30മാഞ്ഞതും മറഞ്ഞതും പിന്നെ മായ്ചു കളഞ്ഞതും!
പടിഞ്ഞാറ് കുന്നിന് മുകളില് ചെന്തീക്കനല് പോലെ സൂര്യന് നിന്നു. കുന്നിറങ്ങി താഴേക്ക് ചെല്ലുംതോറും പ്രകാശം കുറഞ്ഞ് കുറഞ്ഞ് വന്നു. രണ്ടു
കുന്നുകള്ക്കിടയിലൂടെ ഗ്രാമങ്ങളെ തമ്മില് ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ചെമ്മണ് പാത
പ്രകാശത്തിന്റെ അവസാന രേഖ പോലെ തെളിഞ്ഞു കിടന്നു.
വേനല്ക്കാലങ്ങളില് നിവര്ത്തി വിരിച്ചൊരു നീലപ്പുതപ്പ് കണക്കെ
കരിനീലപ്പൂക്കളുമായ് കണലികള് കണ്ണെത്താദൂരം കുന്നിന് ചെരിവുകളില്
Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-57961213978303862532011-06-14T16:54:00.000+05:302011-06-14T16:54:49.100+05:30ഋതുഭേദങ്ങളിലൂടെ....
ഗ്രീഷ്മം...
വേനലാണിത്. ടാറിട്ട റോഡുകളില് നിന്ന് തിരമാലകള് പോലെ ചൂടുയരുന്ന വേനല്. വെയില് വിതയ്ക്കുന്ന ഉഷ്ണം നഗരത്തെ വിയര്പ്പിക്കും. ചാവാലിപ്പട്ടികള് വഴിയോരങ്ങളിലെ പൂഴിമണ്ണില് അണച്ചു കൊണ്ട് കിടക്കും. കുരുവികളും കുഞ്ഞു പക്ഷികളും കൂടുകളിലേയ്ക്കൊതുങ്ങും.
വേനലാണിത്. വഴികളിലേക്കു പടര്ന്ന് പൂത്തുലഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ശീമപ്പുല്ലാന്തിയുടെ മണം കലര്ന്ന ചൂടുകാറ്റ് വീശുന്ന വേനല്. വഴികളിലെങ്ങും Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-87636208273769961122010-10-29T18:13:00.000+05:302010-10-29T18:13:34.101+05:30മുളങ്കാടുകള് പൂത്തുകഴിഞ്ഞാല്...മലയിറങ്ങി താഴ്വരയിലേയ്ക്കൂ പോകൂന്ന കാറ്റ് ശബ്ദമുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ട് കാറിനുള്ളിലൂടെ കടന്നു പോയി. ഉരുളന് കല്ലുകള് ചിതറിക്കിടക്കുന്ന മൂടല്മഞ്ഞു മൂടിയ മലമ്പാത അവസാനമില്ലാതെ തുടരുകയാണോ? കണ്ണുകളെ വീണ്ടും താഴ്വരകളിലെ കാടുകളിലേയ്ക്കഴിച്ചു വിട്ടു. കാടിനെ മൂടി നിന്ന കുളിര് വെയിലില് അഴിഞ്ഞു തുടങ്ങി.
മലമ്പാത ഇവിടെ അവസാനിക്കുകയാണ്. ഇനി വനമാണ്. അടിക്കാടുകള് തഴച്ചു വളരുന്ന നിത്യഹരിത വനം. മഴയുടെ തുടിപ്പ്Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-2259475863317661902010-05-13T19:59:00.000+05:302010-05-13T19:59:37.574+05:30പഞ്ചഭൂതങ്ങള്!ഓരോ മനുഷ്യരുടെ ഉള്ളിലും ഒരു കടലുണ്ട്. ഒരു കടലുണ്ടാവാന് ഇടം കൊടുക്കരുതെന്ന് ഞാന് ആഗ്രഹിച്ചെങ്കിലും ഒരോ തുള്ളികളായ് വന്നു വീണ് പിന്നെയൊഴുകിപ്പടര്ന്ന് ഒരു കടലുണ്ടായത് ഞാനറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അന്നു മുതല് ഉള്ളില് ഒരു കടലിനെയൊതുക്കി ജീവിയ്ക്കാന് ഞാന് പഠിച്ചു.
ഓരോ മനുഷ്യരുടെ ഉള്ളിലും ഒരഗ്നിപര്വ്വതമുണ്ട്. എന്റെയുള്ളില് അഗ്നിപര്വ്വതങ്ങള്ക്കിടയില്ല എന്നു ഞാന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. വന്നു വീണ Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-64554627346142573322010-02-10T14:32:00.002+05:302010-02-10T14:47:48.301+05:30മലമ്പുള്ളുകള്ഗ്രാമത്തിനുമേല് രാത്രിയുടെ കരിമ്പടം നിവര്ന്നു. ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലാതെ ഞാന് നിശബ്ദമായിരുന്നു. പിന്നെ ടെറസിലേയ്ക്കുള്ള പടികള് കയറാന് തുടങ്ങി. ഇവിടെ എന്റെ കാഴ്ചയുടെ ലോകം അങ്ങകലെ വയലുകള്ക്കരെ, കാടിന്റെ അതിര്ത്തി വരെ നീണ്ടു കിടന്നു. പകലുകളില് വയലിന്റെ പച്ചക്കടലില് നിന്നൊരു കാറ്റ് എന്നെ ചുറ്റിത്തിരിയാന് തുടങ്ങും. അലയിളകും പോലെ വയലില് ഞാറുലയും. കാട് കടന്നു വരുന്ന കാറ്റിന് പുല്ലിന്റെയും Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-43744284016216173922009-10-31T08:34:00.001+05:302009-10-31T09:07:20.880+05:30മഴത്തളിരുകള്കാറ്റ് പൊടിപറത്തി കളിക്കുന്ന വേനല്ക്കാലം. കരിമ്പനകള്ക്കിടയിലൂടെ നീണ്ടുപോകുന്ന ഒറ്റയടിപ്പാതകളില് വെയില് കത്തിനിന്നു. എവിടെയും പൊടി നിറഞ്ഞ തരിശു നിലങ്ങള് മാത്രം. വരാന്തയുടെ തൂണുകളില് ചാരി പൊള്ളുന്ന വെയില് നോക്കിയിരുന്ന് കണ്ണുകള് നീറി. ഉഷ്ണക്കാറ്റ് വീശുന്ന ഈ ഭൂമി എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. നടക്കുമ്പോള് പാദങ്ങളില് ഇളംചൂടുള്ള പൊടി വന്നു മൂടും. ശ്വാസകോശങ്ങളിലേക്ക് ഉരുകിയ മെഴുകിന്റെ Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-65516787911014544072009-05-08T15:18:00.001+05:302009-05-08T15:33:17.351+05:30യാത്രഎപ്പോഴാണ് ഞാന് യാത്ര തുടങ്ങിയത്? നേര്ത്ത മൂടലിനപ്പുറം ഓര്മ്മകള് കൈകാലിട്ടടിക്കുന്നു. മലവെള്ളപ്പാച്ചിലില് ഒഴുകിപ്പോകുന്ന പോലെ ഒരവസ്ഥ. തലയ്ക്കുള്ളില് വല്ലത്തൊരു പെരുപ്പു തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അടഞ്ഞിരിക്കുന്ന കണ്പോളകളെ പുറം കാഴ്ചയിലേക്കു വലിച്ചു തുറക്കാന് ശ്രമിച്ച് പരാജയപ്പെട്ടു. പിന്നെ നിശബ്ദമായി ഇരുള്ഗുഹകളിലൂടെ അലയാന് തുടങ്ങി.
ഉറങ്ങാന് ഞാനാഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ലയെങ്കിലും Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-30832710688511233172009-02-02T08:05:00.002+05:302009-02-02T08:05:00.624+05:30അവന് പറയുന്നത്വെയിലുരുകുന്ന വേനലിലെ ഒരു ദിവസം... ദൈവം എന്റെ ചിറകുകള് അരിഞ്ഞു വീഴ്ത്തി. ആകാശത്തിന്റെ ഉയരങ്ങളില് നിന്ന് ചോരയിറ്റു വീഴുന്ന മുറിപ്പാടുകളുമായ് ഞാന് താഴേക്ക് പതിച്ചു. നരക യാതനകളുടെ വരണ്ടു കിടക്കുന്ന ഭൂമിയിലേക്ക് ശബ്ദമില്ലാത്ത ഒരു നിലവിളിയോടെ ഞാന് വന്നു വീണു. ദൈവം നിസംഗതയോടെ അത് നോക്കി നിന്നു.
അകലെ ആകാശം പിന്നെയും എന്നെ മോഹിപ്പിക്കുന്നു. എന്റെ ജന്മം മുഴുവന് ഞാന് പാറി നടന്നയിടം. ആ Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-87065391771000262702009-01-13T08:05:00.003+05:302009-01-13T14:36:13.337+05:30മരണത്തിന്റെ ഗന്ധമുള്ള കാറ്റ്ഉച്ചതിരിഞ്ഞ നേരം. ഉരുകിത്തിളച്ച വെയിലിനു മേല് കാറ്റു പടര്ന്നു. കരിയിലകളെ പറപ്പിച്ചു കൊണ്ട്, ഇലപൊഴിച്ചു നില്ക്കുന്ന റബ്ബര്മരങ്ങള്ക്കിടയിലൂടെ ഒരു കാറ്റ് ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞു. വല്ലാത്തൊരസ്വസ്ഥത മനസ്സില് പടരുന്നത് വകവയ്ക്കാതെ ഞാന് അടുത്ത മലയും കയറാന് തുടങ്ങി.
മലഞ്ചെരുവിലൂടെ നടക്കാനിറങ്ങുമ്പോള് മനസ്സില് ബാല്യത്തിന്റെ തിമിര്പ്പ് ഒട്ടുമില്ലായിരുന്നു. കണ്ണെത്തുന്ന ദൂരത്തെല്ലാം റബ്ബര് Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-83003412159209820582008-12-05T22:06:00.000+05:302008-12-05T22:06:00.882+05:30കാട് കത്തുന്ന മണംഅകലെ കാട് കത്തുകയാണ്. നക്ഷത്രങ്ങളില്ലാത്ത ആകാശത്തേക്ക് തീജ്വാലകളും തീപ്പൊരികളും ഉയര്ന്നു പൊങ്ങുന്നു. പകല് വെളിച്ചത്തിലെ ഓര്മ്മയില് നിന്നും ആ സ്ഥലം മനസ്സിലാക്കാന് വല്ലാത്ത ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നി. പിന്നെ ജനാലകളടയ്ക്കാതെ ഞാനത് നോക്കി നിന്നു.
തീനാളങ്ങള് മഞ്ഞയും ചുവപ്പും നിറത്തില് ഒരു നേര്രേഖയില് നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ഉള്ക്കാടുകളിലെ ഈ ഉയരങ്ങളില് നിന്ന് പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും ചെയ്യാനില്ല എന്ന്Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-56279146076109994502008-10-25T19:43:00.000+05:302008-10-25T19:42:30.382+05:30ആത്മാവുകളെ വിളിച്ച് വരുത്തുന്നവര്അന്ന് ആകാശം ഇരുണ്ട് കിടന്നു. ഹോസ്റ്റലിന്റെ ഇടനാഴികളിലൂടെ കടലിന്റെ തണുപ്പും മണവും കലര്ന്നൊരു കാറ്റ് ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞു. ഇടനാഴിയുടെ കിഴക്കുവശം കായലിലേക്കും പടിഞ്ഞാറുവശം കടലിലേക്കും തുറന്നു കിടക്കുന്നു. തീരത്ത് പാകിയിരിക്കുന്ന കരിങ്കല്ലില് വന്നിടിച്ച് തിരമാലകള് ചിതറിപ്പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ നിശബ്ദമായ രാത്രി എന്നൊന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. കാറ്റിന്റെ ഭയാനകമായ ചൂളം വിളി, അല്ലെങ്കില് Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com51tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-24483439634232947962008-10-09T15:50:00.001+05:302008-10-10T18:11:42.485+05:30ശാദ്വല ഭൂമികളെ സ്വപ്നം കണ്ടവര്ജാലകങ്ങള്ക്കപ്പുറത്ത് പുഴ കടല് വെള്ളം കയറി നിറയാന് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. വേലിയേറ്റമാണ്. ചിലപ്പോള് തോന്നും ഈ പുഴ പോലെയാണ് എന്റെ മോഹങ്ങളെന്ന്. തീരങ്ങള് കവിഞ്ഞ് , അതിര്ത്തികള് ലംഘിച്ച് നിറഞ്ഞൊഴുകും . പിന്നെ തിരിച്ചറിവു വന്നിട്ടെന്ന പോലെ പുറകോട്ടൊഴുകും. വന്നിടത്തേക്കു തന്നെ മടങ്ങിപ്പോകും. നിറഞ്ഞു വരുന്ന പുഴയിലൂടെ ഒഴുകിപ്പോകുന്ന കൊച്ചു കൊച്ച് പുല്ത്തുരുത്തുകള്. അകലെ ഒരു ശീലാന്തി മരം Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com43tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-23294218343810977062008-09-24T16:28:00.020+05:302008-09-26T15:41:56.860+05:30ഇലക്കൂടാരങ്ങള്ചൂളം വിളിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു കാറ്റ് മലയിറങ്ങി വന്നു. അപ്പോഴും അകലങ്ങളിലേക്ക് അഴിഞ്ഞു വീഴുന്ന നോട്ടവുമായ് അയാള് കാവലിരിക്കയാണ്. ആ ഒറ്റയടിപ്പാതയുടെ വിദൂരതയില് അവളുടെ രൂപം തെളിയുന്നുവോ? ഇല്ല, അവള് വരില്ല. എങ്കിലും അവസാനമില്ലാത്ത പ്രതീക്ഷകള് പിന്നെയും മുന്നോട്ട് നടത്തുന്നു.ഇലകൊഴിച്ചു നില്ക്കുന്ന റബ്ബര്മരങ്ങള്ക്കപ്പുറം മലഞ്ചെരുവില് പാറക്കൂട്ടങ്ങളാണ്. അവയ്ക്ക് കുടയായി തഴച്ചു വളരുന്ന ഊതൂണി Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com44tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-19048762993332596032008-08-22T00:46:00.001+05:302008-08-22T00:46:54.742+05:30നീ കാത്തിരിക്കുകയാണോ?അഴികളില്ലാത്ത ജനാലയിലൂടെ ഇരുണ്ട് വരുന്ന ആകാശവും , ശീമക്കൊന്നയുടെ ഇലപറത്തുന്ന കാറ്റും കണ്ടിരിക്കുമ്പോള് നിന്റെ ഓര്മ്മകള് എന്നിലേക്കിറങ്ങി വന്നു. കണ്ണടച്ചാല് മുന്നിലൊരു കടലിരമ്പത്തോടെ മഴയെത്തും. കനത്ത തുള്ളികളടര്ന്നു വീഴുന്ന ഇടവപ്പാതിയിലെ മഴ. ഈ മഴക്കാലങ്ങള് നിന്റെ ഓര്മ്മകളെ ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടു വരും, വീണ്ടുമെന്നെ വേദനിപ്പിക്കാന്. വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുന്പ് ഇങ്ങനെയൊരു മഴക്കാലത്താണ് എന്റെ Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com74tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-48474897808035932152008-07-27T17:02:00.005+05:302008-07-28T11:49:47.525+05:30പ്രണയത്തിന്റെ താഴ്വരകള്ധനുമാസത്തിന്റെ കുളിരില് ഞാനുറങ്ങാതെ വ്രതമെടുത്ത് ചുവടു വച്ച രാത്രി... ഒരു തിരുവാതിരക്കുളിരുമായ് ഓര്മ്മകളുടെ വേലിയേറ്റം... ഇരുട്ടില് തണുപ്പിന്റെ ചുരുളുകള് ഒന്നൊന്നായി നിവരാന് തുടങ്ങി. വൃക്ഷത്തലപ്പുകളില് ചന്ദ്രകിരണങ്ങള് നൃത്തം വച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. നിലാവിന്റെ ഉതിര്ന്നു വീഴുന്ന തുണ്ടുകള് പ്രകാശത്തിന്റെ കൊച്ചു കൊച്ചു തുരുത്തുകളായി തൊടിയിലെങ്ങും ചിതറിക്കിടക്കുന്നു. മനസ്സിന്റെ Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com57tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-81454660876759752972008-07-08T22:40:00.033+05:302008-08-28T00:25:53.003+05:30സ്വപ്നങ്ങളാല് വേട്ടയാടപ്പെടുന്നവര്...എന്റെ മുന്നില് എപ്പോഴോ ഒരു പ്രകാശം വന്നു നിന്നു. പിന്നെ അതു പടരാന് തുടങ്ങി. പ്രകാശത്തിനു നടുവില് അതിലും പ്രകാശത്തോടെ ഒരു രൂപം തെളിഞ്ഞു. തീത്തുള്ളി പോലെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളാണ് ആദ്യം കണ്ടത്. ഏതോ ഗുഹക്കുള്ളില് നിന്നെന്ന പോലെ ഒരു സ്വരം എന്നില് വന്നിടിച്ചു "എനിക്കു നിന്നെ ഇഷ്ടമായി" . പേടിച്ചു പുറകോട്ട് മാറുന്ന എന്റെ നേര്ക്കു തിളങ്ങുന്ന ചിരിയോടെ ആ പ്രകാശം പരത്തുന്ന രൂപം കൈകള് നീട്ടി. ആ Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com40tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-40376799202853816562008-06-22T22:15:00.019+05:302008-06-23T22:45:18.208+05:30അവസാനമായി നിന്നോടു പറയാന്ജീവിതത്തിന്റെ പടവുകളില് ഞാന് കിതച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഇനിയേറെ ദൂരമില്ല എന്നറിയുമ്പോള് വീണ്ടും അടുത്ത പടവിലേക്ക്.... പിന്നിട്ട വഴികള് എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു, തനിയെ ഈ ദൂരമത്രയും.... എനിക്കൊപ്പം നീയെപ്പോഴാണ് നടന്നു തുടങ്ങിയത്? നിന്റെ ഹൃദയത്തോട് നീയെന്നെ ചേര്ത്തു നിര്ത്തിയതെപ്പോഴാണ്?നേടലിനും നഷ്ടപ്പെടലിനും ഇടയില് ഞാന് വീണു പിടഞ്ഞ നിമിഷങ്ങള്...മൂടലില് വിളര്ത്ത ചന്ദ്രപ്രകാശം Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-11745721154757027242008-06-11T02:14:00.009+05:302008-06-21T18:58:51.180+05:30ഞാനൊഴുകുകയാണ്....ഞാനൊഴുകുകയാണ്.... പുഴയൊഴുകും പോലെ. തീരങ്ങള് എനിക്കു സ്വന്തമല്ല എങ്കിലും നല്കുകയും വാങ്ങുകയും ചെയ്തു പോകുന്നു . നഗരവും ഗ്രാമവും വനഭൂമികളും ഞാന് പിന്നിടുന്നു. അഴുക്കും നന്മയും എല്ലാം എന്റെ വഴികളില് കാത്തിരിക്കുന്നു. ഞാന് ഒന്നിനോടും ചേരുന്നില്ല എന്നാല് എല്ലാം കടന്നു പോകുന്നു. ഒഴുക്കു മുറിക്കുന്ന വെയിലിലും വേനലിലും ഞാന് ക്ഷമയോടേ കാത്തുകിടന്നു, മഴയും മഴക്കാലവും എന്റെ വേഗം Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-8306386742125514372008-06-04T23:40:00.006+05:302008-06-24T15:32:21.833+05:30ആലിപ്പഴങ്ങള് അപ്പോഴും പൊഴിയുമായിരിക്കും...ഇവിടെ ഒരു മഴ പെയ്തു തീരുകയാണ്...വീണ്ടുമൊരു മഴക്കാലത്തിന്റെ വരവറിയിച്ചു കൊണ്ട്.വര്ഷങ്ങള്ക്കു പിറകില് ഒരു മഴക്കാലമുണ്ടായിരുന്നു,എന്റെ ബാല്യത്തെ നനയിച്ച്, മഴയെ സ്നേഹിക്കാന് പഠിപ്പിച്ച കാലം.പിന്നെത്രയോ ഇടവപ്പാതികള് എന്നെ നനച്ച് കടന്നുപോയി.എങ്കിലും എന്റെ മലയോരങ്ങളില് പെയ്തിരുന്ന മഴ...മലനിരകള്ക്കപ്പുറത്ത് നിന്നു മഴ പാറി വരും. കശുമാവിന് തോട്ടങ്ങള് കടന്ന്, കാറ്റിലുലയുന്ന Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-62008646978150103922008-05-17T15:19:00.000+05:302008-05-17T15:20:30.998+05:30'നീ' പ്രശ്നമായി (?)നന്ദു എന്ന ബ്ളോഗര് സുഹൃത്തിണ്റ്റെ കമണ്റ്റാണ് ഈ പോസ്റ്റിനാധാരം. 'മാധവിക്കുട്ടിക്ക് എഴുതിയത്' എന്ന എണ്റ്റെ ആദ്യത്തെ പോസ്റ്റില് മാധവിക്കുട്ടിയെ 'നീ' എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചതിനെക്കുറിച്ചാണ് ഞാന് വിശദീകരിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നത്. 'നീ' എന്നു എഴുത്തില് ഉപയോഗിച്ചത് എണ്റ്റെ കളിക്കൂട്ടുകാരി ആയതു കൊണ്ടല്ല, ബഹുമാനകുറവുകൊണ്ടുമല്ല. എഴുത്തിണ്റ്റെ സ്വഭാവികമായ ഒഴുക്കില് അതു സംഭവിച്ച് പോയതാണ്. മനസ്സിണ്റ്റെ Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-487499954726720462008-05-12T00:06:00.001+05:302008-05-12T10:54:03.316+05:30നമ്മളിതെത്രനാള്.... ?അനുകൂലിക്കാതെയും പ്രതികൂലിക്കാതെയും നമ്മളിതെത്രനാള്.... ?ഉത്സവങ്ങള്ക്കും പെരുന്നാളുകള്ക്കും പിന്നെ വിവിധ രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടികളുടെ പ്രകടനങ്ങള്ക്കും വേണ്ടി നടുറോഡില് കിടക്കേണ്ടി വരുന്ന പാവം യാത്രക്കാര്! ദൈനംദിന സാമൂഹ്യ ജീവിതം താറുമാറാക്കാന് മാത്രം ഉപകരിക്കുന്ന ഹര്ത്താലുകള്! ഇങ്ങനെയുള്ള സാമൂഹ്യ അനീതികള്കൊണ്ട് ഇന്ത്യ തിളക്കുകയാണ്, തിളങ്ങുകകയല്ല. മതത്തിനും രാഷ്ട്രീയത്തിനും പുറത്തു നിന്നു Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-89884020828262931952008-05-04T18:57:00.004+05:302008-09-04T21:39:39.650+05:30എണ്റ്റെ കൂട്ടുകാരറിയാന്കൊയ്ത്തും മെതിയും ആഘോഷമാക്കിയിരുന്ന ഒരു ഗ്രാമത്തിണ്റ്റെ വിശാലതയില് നിന്നാണു IT എന്ന രണ്ടക്ഷര ലോകത്തേക്ക് ഞാനിറങ്ങി വന്നത്. കമ്മ്യുണിസം ആദര്ശമാക്കിയ ഒരു കുടുംബത്തില് നിന്നാണ് രാഷ്ട്രീയത്തിനു പുറത്തെ ലോകത്തെക്കുറിച്ചു ഞാന് ആദ്യമായി ചിന്തിച്ചത്. ഇറക്കുമതി ചെയ്ത ആദര്ശങ്ങളെ മുന് നിര്ത്തി ഭക്തിയെ ഈശ്വരനെ ഒക്കെ നിഷേധിക്കുന്ന സഖാക്കള്ക്കായി അവരുടെ അമ്മമാര് അമ്പലങ്ങളില് വഴിപാടുകള് നടത്തുന്നSarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-56199320755368813972008-05-02T15:31:00.002+05:302008-05-02T15:35:29.684+05:30ചില ചോദ്യങ്ങള്കൊയ്യാനാളില്ലാതെ നെല്ലു നശിക്കുന്ന പാടങ്ങളിലേക്ക് എന്തുകൊണ്ട് നമ്മുടെ ട്രേഡ് യൂണിയന് തൊഴിലാളികള്ക്കു ഇറങ്ങിക്കൂടാ? നോക്കു കൂലി വാങ്ങുന്നതിലും അന്തസ്സല്ലെ കൊയ്ത്ത് കൂലി വാങ്ങുന്നത്?CITU ,INTUC എന്നിങ്ങനെ ചുരുക്കപ്പേരുകളില് അറിയപ്പെടുന്ന തൊഴിലാളി സംഘടനകള് വിചാരിച്ചാല് കൊയ്ത്തുകാരുടെ ക്ഷാമം ഒരു പരിധി വരെ പരിഹരിക്കാനാവില്ലെ?Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-3888958058874302602008-04-15T12:28:00.001+05:302008-04-22T20:46:20.121+05:30ദു:ഖംദു:ഖങ്ങള് ചിറകൊതുക്കിയിരിക്കുന്നു. ആ നിശബ്ദതയില് ഞാന് പറന്നു പാറുന്നു. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ദു:ഖം അതിണ്റ്റെ ഭീമാകാരമായ ചിറകുകള് വിടര്ത്തും, ആ ചിറകടിയില് ഞാനില്ലാതെയാകും. അരികിലുള്ളവരൊക്കെ മറിഞ്ഞു വീഴും... ആരോ വീണ്ടും തഴുകിത്തലോടി അതിണ്റ്റെ ചിറകുകള് ചുരുക്കിയൊതുക്കുന്നുSarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-52742328786325794172008-04-02T00:30:00.001+05:302008-04-02T00:33:17.276+05:30അപ്പുക്കിളിഇതിഹാസത്തിലെ അപ്പുക്കിളിയുടെ തലയിലെ പേനുകള് എണ്റ്റെ ചിന്തകളില്പ്പോലും അരിച്ചിറങ്ങി അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുന്നു. ആ കഥാപാത്രത്തെ പലരും മഹത്തരം എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചതു വായിച്ച് വീണ്ടും എണ്റ്റെ ദിവസങ്ങള് കലക്കവെള്ളം കണക്കായി. ഇപ്പോള് ദാ വീണ്ടും...മനോരമയുടെ സാഹിത്യ കൌതുകം എന്നെ അതിണ്റ്റെ സ്ഥിരം വായനക്കാരിയാക്കി. വിജയനെന്ന കഥാകാരന് ഈ ഭൂമിയില് നിന്നു പോയതിണ്റ്റെ മൂന്നാം വാര്ഷികത്തിലും മനോരമ പുതുമകള് Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-48743889407281848172008-03-20T23:17:00.002+05:302008-03-20T23:27:45.115+05:30കൂട്ട്...എനിക്കു ചിറകുകളുണ്ട്, പക്ഷെ പറക്കാന് വിശാലമായൊരാകാശമില്ലഎണ്റ്റെ തൂവലുകള് കൊഴിയും മുന്പെനിണ്റ്റെ ആകാശത്ത് ഞാനൊന്നു പറന്നോട്ടെ... ഒരിക്കല് മാത്രം?എനിക്കു സ്വപ്നങ്ങളുണ്ട്,പക്ഷെ നട്ടു വളര്ത്താന് ഭൂമിയില്ലഎണ്റ്റെ സ്വപ്നത്തിണ്റ്റെ വിത്തുകള് കെട്ടു പോകും മുന്പെനിണ്റ്റെ മണ്ണില് അതൊന്നു കിളിര്പ്പിച്ചോട്ടെ... ഒരിക്കല് മാത്രംനിണ്റ്റെ ആകാശവും ഭൂമിയും നീ എനിക്കു തന്നു,ഇനിയും ഒന്നു കൂടി ഞാന് Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-29220549918741823452008-03-14T21:42:00.002+05:302008-10-13T09:14:58.168+05:30എന്റെ അക്ഷരങ്ങള്എന്റെ അക്ഷരങ്ങള് കടല് പോലെയാകണം:
ആഴങ്ങളില് അത്ഭുതങ്ങള് ഒളിപ്പിക്കുന്ന അപാരമായ ശാന്തതയുടെ ആഴക്കടലും പിന്നെ തിരകള് ശബ്ദം വച്ച് ഓടിക്കളിക്കുന്ന തീരക്കടലും;
അങ്ങനെയാകണം എന്റെ അക്ഷരങ്ങള് ധ്വനിപ്പിക്കുന്ന ലോകം .
എന്റെ അക്ഷരങ്ങള് കാറ്റു പോലെയാകണം:
വന്മരങ്ങളെ കടപുഴക്കുന്ന കൊടുങ്കാറ്റായും പിന്നെ അരുമയായ് തഴുകി കടന്നു പോകുന്ന വയല്ക്കാറ്റായും; അങ്ങനെയാകണം എന്റെ അക്ഷരങ്ങള് Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-8133059382498819252008-03-11T21:29:00.002+05:302008-06-11T18:09:46.785+05:30പ്രണയംമഴയായ് വന്ന്എന്നെ കുതിര്ത്തു നീ കടന്നു പോയ്...മഴയുടെ തണുപ്പില് സ്വയമലിഞ്ഞ്പിന്നെയും നിന് വരവിനായ് കാത്തിരുന്നു ഞാന്.പിന്നെ കാറ്റായ് വന്നു നീഎന്നെ തോര്ത്തിയുണക്കി കടന്നു പോയ്...കാറ്റിന് കുളിര്മ്മയുമാത്മാവിലേറ്റി ഞാന്പിന്നെയും നിന് വരവിനായ് കാത്തിരുന്നു.പിന്നെ നീ വന്നതെന്തിന്,എന്നെയെരിക്കുന്ന വേനലായ് വീണ്ടും?ജീവധമനികള് വറ്റി, ഹൃദയമുണങ്ങിഞാനിതാ തിരിച്ചു പോകുന്നുജീവനുറങ്ങുന്ന Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3549035791443531737.post-83272146656398446502008-03-11T21:17:00.000+05:302008-03-11T21:28:04.823+05:30മാധവിക്കുട്ടിക്ക് എഴുതിയത്പ്രിയപ്പെട്ട എഴുത്തുകാരിക്ക്,ഇടനാഴികളില് പടര്ന്ന ഇരുട്ടില് നിന്നൊരു കാറ്റ് എന്നെ കടന്നു പോയി, നീര്മാതളപ്പൂക്കളുടെ മണമില്ലാതെ ... നിലാവിലും നേര്ത്ത നിലാവായി എന്റെ ജാലകങ്ങള്ക്കപ്പുറം നീര്മാതളപ്പൂക്കളുടെ ധവളിമയില്ല.എങ്കിലും...അക്ഷരങ്ങളെ അനുഭവങ്ങളാക്കിത്തീര്ക്കുന്ന എഴുത്തുകാരി; നിന്റെ വരികള് എനിക്കെല്ലാം തരുന്നു.പച്ചയും ചുവപ്പും പുറം താളുകളുള്ള പുസ്തകം എന്നിലെപ്പോഴോ നീര്മാതളത്തിന്റെ Sarija N Shttp://www.blogger.com/profile/11165613739741719857noreply@blogger.com6